ஜெயமோகன்தான் செயற்கை நுண்ணறிவை எழுத்தில் பயன்படுத்துவதற்கான பயிற்சிப் பட்டறைகள் நடத்திவருகிறார். அவருடைய அணுக்கத் தொண்டரான ஜெகதீஷ்குமார் என்பவர்தான் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தி எத்தனை விதமான மொழிபெயர்ப்புகள் சாத்தியம் என்று தேர்ந்தெடுத்து அதில் சிறப்பானதைத் தேர்வு செய்து மொழிபெயர்க்கலாம் என்று யோசனையை முன்வைத்து எல்லோரிடமும் வாங்கிக் கட்டிக்கொண்டு அந்த யோசனையை வாபஸ் பெற்றுவிட்டார். ஆனால் அவருடைய முன்னெடுப்பில் தமிழ் படைப்புகள் செயற்கை நுண்ணறிவின் துணையோடு மொழிபெயர்க்கப்பட்டு ஜெயமோகனின் மாஃபியா கும்பல் சார்பில் வெளியாகி இருப்பதாகவும், அது பல்லிளித்துவிட்டதாகவும் கோகுல் பிரசாத், சுசித்ரா ஆகியோரின் பதிவுகளில் வாசித்துத் தெரிந்து கொண்டேன். தமிழ் அன்னையை சீரழித்துவிட்டாய் என்று அவருடைய அடிவருடி கோமாளிக்கு எந்த ஆவேசமும் வரவில்லை.
இன்றுவரை ஜெயமோகன் தன்னுடைய ‘வெண்முரசு’ நாவல்களுக்கு பயன்படுத்திய மகாபாரத ஆராய்ச்சி நூல்கள் என்னனென்ன என்பதைத் தெரிவிக்கவில்லை. இலக்கியங்களை வரலாறு, இனவரைவியல் தரவுகளை சேகரிப்பதற்கான அடிப்படைக் களமாக தேர்ந்தெடுத்து ஆராய்ச்சி செய்வோர் ‘வெண்முரசு’ நாவல்களில் திரிக்கப்பட்டிருக்கும் இனவரைவியல், வரலாற்றுத் தரவுகள் எத்தனை என்பதை எடுத்துச் சொல்லி அவற்றைத் திருத்துவதற்குள் பல ஜென்மாந்திரங்கள் தீர்ந்துவிடும்.
ஜெயமோகன் தனக்கு ஆய்வு அனுபவமோ, முறையான பயிற்சியோ இல்லாத நாட்டுப்புறவியல், வரலாறு, சமூகவியல், சாதிகளின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும், சிறு தெய்வங்கள், மதங்களின் வரலாறு, இந்தியத் தத்துவம், தெரிதாவின் கட்டுடைப்பு, கிராம்சியின் சிந்தனை, நீட்ஷேயின் அதி மனிதக் கோட்பாடு, தன்னற சுய உதவி, வேதாந்தம் ஆகிய துறைகளில்/ கருப்பொருள்களில் (எனக்குத் தெரிந்தவரை- இன்னும் ஏராளமான பொருட்களில் அவர் எழுதியிருக்கலாம்) மலை மலையாக குப்பைகளை எழுதிக் குவித்திருக்கிறார். இந்தப் பொருட்களில் எல்லாம் அவர் தன் மனதிற்குத் தோன்றியபடியும், புனைவின் கற்பனைக்கும், கருத்துருவ கோமாளித்தனத்திற்கும் ஏற்ப தரவுகளின் அடிப்படை இல்லாமல் குப்பை மலைகளைக் கொட்டியிருக்கிறார். இவற்றையெல்லாம் சரி செய்ய பல நூற்றாண்டுகள் ஆகும். நான் அவருடைய சில கட்டுரைகளுக்கு மறுப்பு தெரிவித்து கடந்த காலங்களில் எழுதிவிட்டு அப்புறம் இது தனி ஒருவனால் ஆகிற காரியமல்ல என்று விட்டுவிட்டேன்.
தமிழ் விக்கிக்கு கட்டுரைகள் எழுதுவதற்காகச் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தி ‘வேகமாக’ வாசிப்பதாக ஒரு பதிவில் குறிப்பிடும் ஜெயமோகன் நீண்டகாலமாக சமூகவியல், தத்துவம், சுய உதவி ஆகிய துறைகளில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தி ஏராளமான குப்பைக் கட்டுரைகள் எழுதியிருக்கிறார். ஜெயமோகனுக்கு டாக்டர் பட்டம் வழங்கிய தட்சஷீலா தனியார் சுய நிதி (அதாவது மாணவர்களிடமிருந்து கொள்ளை கொள்ளையாய் நிதி வசூலிக்கும்) பல்கலை ஜெயமோகன் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவதில் விற்பன்னர் என்று குறிப்பிடுகிறது.
ஜெயமோகனின் விஷவிருட்சம் இன்று பல என்.ஜி.ஓக்களாக இந்தியாவில் மட்டுமல்லாமல் வெளி நாடுகளிலும் வேரூன்றியிருக்கிறது. தமிழ் வணிக சினிமாவிலிருந்து மட்டுமல்லாமல் ஜெயமோகனுக்கும் அவருடைய என்.ஜி.ஓக்களுக்கும் நன்கொடைகளாகப் பணம் கொட்டுகிறது. அவருக்கு இன்னும் இன்னும்கோடி கோடியாய் பணத்தைப் பெருக்க ரியல் எஸ்டேட் முதலீடுகள் வேறு இருக்கின்றன. வெளி நாட்டு உரைகள் , முழுமை அறிவு வகுப்புகள் என்று வேறு வசூல் வேட்டையில் ஈடுபட்டிருக்கிறார். அப்புறம் எதற்காக செயற்கை நுண்ணறிவு கட்டுரைகளையும், பொய்புனைவுகளையும் எழுதுகிறார் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் அவர் நிச்சயமாக , தமிழ் சமூகத்தின் அறிவு அடித்தளங்களை அழிப்பதற்குப் பதிலாக வேறு வேலைகள் செய்து பிழைக்கலாம்.