ஜின்களின் ஆசான், ஸுஃபி நாவல், இர்விங் கர்ஷ்மார், தமிழில்: ரமீஸ் பிலாலி, சீர்மை பதிப்பக வெளியீடு

ஆன்மிக நாவல்கள் என்ற வகையினம் கிட்டத்தட்ட வழக்கொழிந்துவிட்ட காலத்தில் அல்லது ஆன்மிக நாவல்கள் மாறுவேடம் அணிந்துதான் வெளிவர முடியும் என்ற தன்னடையாள அரசியல் இறுக்கம் நிறைந்த நமது காலத்தில் ‘ஜின்களின் ஆசான்’ நாவல் பல மத இறையியல்களின்  வழியே பயணிக்கக்கூடிய அபூர்வமான கலைப்படைப்பாக வெளிவந்திருக்கிறது.  இஸ்லாம், யூத மதம், கிறித்தவம், ஆகிய மதங்களின் இறையியல்களின் உரையாடல்களாக பரிணமித்திருக்கும் இந்த ஸுஃபி நாவல் திருக்குரான், தல்மூத், பழைய ஏற்பாடு ஆகியவற்றிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட வேத விதிகளையும், ஒரு பரபரப்பான திரில்லர் நாவலின் வேகத்தையும் கொண்டிருக்கிறது; கர்ஷ்மார் வழக்கமான இலக்கிய வகைகளின் எல்லைகளைத் தாண்டிய படைப்பாக இந்த நாவலை எழுதியிருக்கிறார். இந்த நாவல் ஒரே நேரத்தில் புராணங்களின் சாகசமாகவும், வரலாற்றுப் புதிராகவும், ஆழ்ந்த கற்பித்தல் கொண்ட ஸுஃபி வழிகாட்டியாகவும்  இருக்கிறது. இந்த நாவலை ஸுஃபி இலக்கியத்தின் நவீனமயமாக்கல் என்றும், ஆன்மிக நாவல்களின் மரபின் மறுமலர்ச்சிக்கு வித்திடக்கூடிய நாவல் என்றும் வாசிக்கலாம். கர்ஷ்மாரின் நாவலுக்கு முன்பு ஸுஃபிசம் என்பது பெரும்பாலும் ரூமி, ஹாபிஸ் போன்ற பழங்கால கவிஞர்களின் மொழிபெயர்ப்புகளிலே நமக்கு வாசிக்கக் கிடைத்தது. “ஜின்களின் ஆசான்” நம்முடைய சமகாலத்திலும் ‘இதயத்தின் வழிகளை’ ஸுஃபிசத்தின்படி விளக்கக்கூடிய மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை எடுத்துச் சொல்கிறது.

நவீன கால ஜெருசலேம், அல்ஜீரிய சஹாரா பாலைவனம் ஆகியவற்றின் ஆன்மிகப் பின்னணியில் அமைக்கப்பட்ட இந்த நாவலில் ஒரு சமகால ஸுஃபி மாஸ்டர் ஏழு பேரை சாலமன் அரசனின் மோதிரத்தை மீட்டுக் கொண்டுவருமாறு பணிக்கிறார். சாலமனின் புகழ்பெற்ற முத்திரை மோதிரம், குரானிலும், விவிலியத்திலும் குறிப்பிடப்படுகிறது. ரிச்சர்ட் வாக்னரின் புகழ் பெற்ற ஜெர்மானிய இசை நாடகங்களும் சாலமனின் மோதிரத்தைத் தேடிச் செல்வதான கதையைக் கொண்டிருப்பவை.  இஸ்லாமிய அண்டவியலில் 'ஜின்' என்று அழைக்கப்படும் புகையற்ற நெருப்பு உருவங்களை அடக்குவதற்காக பழங்கால மன்னரால் இந்த மந்திர மோதிரம் பயன்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. ஏழ்வரின்  இந்த உடல்ரீதியான பயணம் கதாபாத்திரங்களின் அக  ஆன்மிக மாற்றத்திற்கான  வெறும் கருவி மாத்திரமே  என்பதை நாவல் விரைவாகவே சொல்லிவிடுகிறது. ஸுஃபி மாஸ்டரின் சீடரும் எழுத்தாளருமான இஸ்ஹாக் என்பவரால் விவரிக்கப்படும் இந்த நாவல், ஜாஹிர் (zahir - வெளிப்படையான உண்மை), பாதின் (batin - உள், மறைக்கப்பட்ட உண்மை) ஆகிய உன்னதமான இஸ்லாமிய இரட்டை கட்டமைப்பைப் பயன்படுத்தி, கதாபாத்திரங்களை உலகளாவிய அன்பு, எல்லையற்ற தெய்வீக கருணையை ஆழமாக உணரும் நிலை ஆகியவற்றுக்கு இட்டுச் செல்கிறது.

தன்னை ஒரு இழிந்த  அஞ்ஞானி என்று வர்ணித்துக் கொண்ட இர்விங் கர்ஷ்மார், நிமத்துல்லாஹி ஸுஃபி ஒழுங்கில் முறையாகத் தீட்சை பெற்ற ஒரு தர்விஷாக (darvish - சூஃபி சீடரைக் குறிக்கும் பாரசீகச் சொல்) மாறிய பாதையையே முழு நாவலும் பேசுவதாக விமர்சகர்கள் எடுத்துச் சொல்கின்றனர். 

கார்ஷ்மாரின் ஆன்மிக இலக்கிய பயணத்தின்  முக்கியமான நிகழ்வு 1986 ஆம் ஆண்டில் ஒரு பேரழிவுகரமான,  ஆபத்தான   நெருக்கடியின் போது நிகழ்ந்தது. அவரது நாற்பதாவது பிறந்தநாளுக்குச் சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, கர்ஷ்மார் குஷிங்ஸ் நோயால் (Cushing’s Disease) கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டார். அவரது பிட்யூட்டரி சுரப்பியில் இருந்த ஒரு பாதிப்பற்ற கட்டியால் இது உண்டானது, இது அவரது அட்ரினோகார்டிகோட்ரோபிக் ஹார்மோன் (ACTH) அளவை முன்னெப்போதும் இல்லாத கொடிய உச்சத்திற்கு கொண்டு சென்றது—சாதாரண அளவான 200 க்கு மாறாக, அதிர்ச்சியூட்டும் வகையில் அது 6,000 அளவை எட்டியது. இந்த உட்சுரப்பியல் பேரழிவு கடுமையான உயர் இரத்த அழுத்தத்தையும், சிகிச்சையளிக்கப்படமுடியாத நீரிழிவு நிலையையும் தூண்டியது. இது அவரது உடலை படிப்படியாக அழித்தது, விரைவான தசைச் சிதைவு, மங்கலான பார்வை, கடுமையான நீரிழப்பு, நாள்பட்ட மன மந்தநிலை ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தியது. ஜனவரி 14, 1986 அன்று மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த போது, அவரது அங்கங்கள்  செயலிழக்கத் தொடங்கின; அவசர சிகிச்சை பிரிவில் அவரது இதயம் முற்றிலுமாக நின்றது, மின் அதிர்ச்சி (electric defibrillation) மூலம் அவருக்கு மீண்டும் உயிர் கொடுக்கப்பட்டது. மேலும், ஆறு வாரங்கள் மருத்துவமனையில் இருந்தபோது, கர்ஷ்மார் எண்டோகார்டிடிஸ் (endocarditis) என்ற கடுமையான தொற்று நோய்க்கு ஆளானார். இது அவரது இதய வால்வுகளைத் தாக்கி, நிரந்தர இதய முணுமுணுப்பை ஏற்படுத்தியது.  அவருக்கு தீவிர ஆக்சிசிலின் சிகிச்சை தேவைப்பட்டது. ஹார்மோன்களால் தூண்டப்பட்ட சித்தப்பிரமை,  நீடித்த மயக்க நிலைகளுக்கு மத்தியில் தான் கர்ஷ்மார் ஒரு ஆழமான மரண விளிம்பு அனுபவத்தையும், உடல்-விட்டு-வெளியேறும் அனுபவத்தையும் பெற்றார், அது அவரது ஆன்மிகத்தை என்றென்றும் மாற்றியது.

அவர் நரம்பு வழியாக டியூப்களுடன் படுக்கையில் கிடந்தபோது, அவரது நனவு நிலை (அதை அவர் தனது ஆன்மா அல்லது கா என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்) திடீரெனவும் வன்முறையாகவும் அவரது பௌதீக உடலிலிருந்து பிரிந்தது. பிரபஞ்சத்தின் பலூன் போன்ற, வளைந்த வலது கை விளிம்பில் "எண்ணத்தை விட வேகமாக" பயணித்ததையும், ஆயிரக்கணக்கான விண்மீன் திரள்களின் ஓவல் வடிவங்கள் அவரைத் தாண்டி மங்கலாகச் செல்வதைக் கண்டதையும் அவர் ஆவணப்படுத்தியுள்ளார். இந்த ஈதர் பயணம், அடையாளம் காண முடியாத முகங்களைக் கொண்ட சுமார் பத்து வெள்ளை ஆடை அணிந்த, ஒளிரும் மனிதர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட ஒரு பிரகாசமான, உயர்த்தப்பட்ட மேடையின் முன் அவர் வந்தடைவதில் முடிவடைந்தது. ஒரு நூலில் கட்டப்பட்ட பம்பரம் போல் சுழன்று கொண்டே, தன்னியல்பான ஒரு தார்மீக பரிசோதனைக்கு உட்பட்ட கர்ஷ்மார், பொய், ஏமாற்றுதல், திருடுதல், பெருந்தீனி,  போதைப்பொருள் துஷ்பிரயோகம் ஆகிய தன்னுடைய மீறல்களை ஒப்புக்கொண்டு, தெய்வீக மன்னிப்பைக் கெஞ்சினார். அதைத் தொடர்ந்து, மேசையில் இருந்த மைய உருவத்தால் அவருக்கு முழுமையான தெய்வீக மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டது. அது கர்ஷ்மாரின் மனதிற்குள் அமைதியான, எதிரொலிக்கும் குரலுடன் நேரடியாகத் தொடர்புகொண்டு, "நீ மன்னிக்கப்பட்டாய். இது உனக்கான நேரம் அல்ல" என்று அறிவித்தது.

உடனடியாகத் தனது பௌதீக வடிவத்திற்குள் தள்ளப்பட்ட கர்ஷ்மார், தனது மருத்துவமனை படுக்கையில் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து விழித்தெழுந்தார். ஆழமான, தகுதியற்ற தெய்வீக கருணையுடனான  சந்திப்பு அவரது அறிவாற்றலை முற்றிலுமாக மறுகட்டமைத்தது. கடுமையான தசைச் சிதைவு காரணமாக அவர் ஆரம்பத்தில் தனது கைகளிலும் முழங்கால்களிலும் தவழ்ந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது; பின்னர் டிசம்பர் 23, 1986 அன்று வெற்றிகரமான பிட்யூட்டரி அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு மெதுவாக உடல்நலம் தேறினார். அதன்பின், அவர் ஆழமான அஞ்ஞானவாதத்திலிருந்து  மிகுந்த நன்றியுணர்வுக்கு மாறினார், உலகத்தை அன்பாலும் அமைதியாலும் ஒளிரும் ஒன்றாக உணர்ந்தார். அவர் மருத்துவமனையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டதற்கும் அவரது அறுவை சிகிச்சைக்கும் இடையிலான ஒன்பது மாதங்களில், அவர் கவிதை எழுதத் தொடங்கினார், இது அவரது எதிர்கால இலக்கிய முயற்சிகளுக்கு அடித்தளம் அமைத்தது.

ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்த இருத்தலியல் விழிப்புணர்வு, மறைந்த மாஸ்டர் டாக்டர் ஜாவத் நூர்பக்ஷ், பின்னர் அவரது வாரிசான டாக்டர் அலிசேசா நூர்பக்ஷ் ஆகியோரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் நிமத்துல்லாஹி ஸுஃபி ஒழுங்கில் அவர் முறையாகத் தீட்சை பெறுவதில் முடிவடைந்தது. தீட்சை பெற்று சுமார் ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஒரு திக்ர் (zekr - தெய்வீக நினைவு உச்சரிப்பின் ஸுஃபி சடங்கு) செய்யும் போது, “ஜின்களின் ஆசான்”  நாவலுக்கான  விதை அவரது நனவில் உருக்கொண்டது. எனவே, இந்த நாவலை வெறுமனே ஒரு கற்பனைப் புனைகதையாக விமர்சன ரீதியாக மதிப்பிட முடியாது;  இந்த நாவலில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் இரட்டைக் கருத்துகளுடனான ஆசிரியரின்  நேரடி அனுபவம், உருவக மொழிபெயர்ப்பாக மாறியிருக்கிறது.  கர்ஷ்மார் நாவலை எழுதும் தனது திறனைத் தனது சொந்த அறிவாற்றலுக்கு சொந்தமாக்கமல் , கடவுளின் கிருபைக்கும் தனது ஸுஃபி மாஸ்டர்களின் போதனைகளுக்கும் கடன்பட்டதாக வெளிப்படையாகக் கூறுகிறார். நாவலில் உள்ள கற்பனையான சூஃபி மாஸ்டரின் உரையாடலைத் தானாக உருவாக்க வேண்டாம் என்று கர்ஷ்மார் பணிவோடு முடிவு செய்தார்; அதற்குப் பதிலாக, நாவலில் மாஸ்டருக்குக் கூறப்பட்ட ஒவ்வொரு வார்த்தையும் கடந்த கால ஸுஃபி ஞானிகள் ஆசிரியர்களின் உண்மையான, வரலாற்று ரீதியாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வார்த்தைகளைக் கொண்டுள்ளது.

நாவலின் தலைப்பான “ஜின்களின் ஆசான்”, கர்ஷ்மாரின் படைப்பை அரபு  இஸ்லாமிய இலக்கிய வரலாற்றில் ஆழமான, பழமையான பாரம்பரியத்தோடு இணைக்கிறது. மனித விவகாரங்களில் ஒரு தேவதையாக அல்லது எஜமானராகச் செயல்படும் காணப்படாத, அமானுஷ்யமான ஒரு நிறுவனம் என்ற  கருத்து இஸ்லாத்துக்கு முந்தைய முந்தைய காலகட்டத்திலும்  கிளாசிக்கல் இஸ்லாமிய கவிதை மரபுகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது. இஸ்லாமியத்திற்கு முந்தைய நாட்டுப்புறக் கதைகளின் கல்விப் பகுப்பாய்வுகள், ஜின்கள் சம்பந்தப்பட்ட கதைகள் அன்றாட பெடோயின் (Bedouin) வாழ்க்கையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட நிலையான சுற்றுச்சூழல் கூறுகளான-கடுமையான பாலைவனம், ஆபத்தான இரவு, தண்ணீர் பற்றாக்குறை, தொலைந்து போவதற்கான பயம் போன்றவற்றைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தியதை வெளிப்படுத்துகின்றன.  விதிவிலக்கான தைரியம் அல்லது கடந்தகால கவிதை திறன் போன்ற விளக்க முடியாத நிகழ்வுகளை விளக்க  புராணக் கூறுகளை உட்செலுத்தின. 

இந்தத் தன்மை கிளாசிக்கல் அரபு இலக்கியத்தில் முக்கியமாக முறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, குறிப்பாக அரபு உரைநடையின் கண்டுபிடிப்பாளரான பதியுஸ்ஸமான் அல்-ஹமதானியின் மகாமத் (assemblies) நூலில் இது காணப்படுகிறது. மகாமத் கதைகளில், கதாபாத்திரங்கள் தங்களின் ஈடு இணையற்ற சொல்லாட்சி  கலைத் திறன்களை அமானுஷ்ய தலையீட்டிற்குக் காரணமாகக் கூறுகின்றனர். இந்த மரபில் உள்ள ஒரு பிரபலமான வரி, "என் பிசாசு, ஜின்களின் எஜமானன் என் கவிதைகளில் உள்ள அனைத்து கலைகளையும் ஊக்கப்படுத்துகிறான்" என்று தைரியமாக அறிவிக்கிறது. "ஜின்களின் எஜமானன்"   என்பது ஒரு தொல்பொருள் உருவம் என்பதையும், சாதாரண மனித அறிவாற்றலுக்கும், எல்லையற்ற, ஆனால் ஆபத்தான, ஆழ்நிலை உத்வேகத்தின் தோற்றுவாய்க்கும் இடையிலான பாலத்தைக் குறிக்கிறது என்பதையும் இந்த வரலாற்று இலக்கிய வரலாறு சுட்டுகிறது. மேலும், தற்காலத்தில்’ ஜின்களின் எஜமானன்' (cindar அல்லது cinci) உருவம் துருக்கி போன்ற பிராந்தியங்களில் அலேவி-பெக்தாஷி (Alevi-Bektashi) மரபுகளில் நீடிக்கிறது. இது பெரும்பாலும் மாய சிகிச்சை, மூச்சு மூலம் குணப்படுத்துதல், வீணை வாசித்தல் (saz) ஆகியவற்றுடனும் தொடர்புடையது. 

நவீன கால ஜெருசலேமில் அமைந்துள்ள ஒரு சூஃபி கான்ஹாவிற்கு (khaniqah - ஆன்மீக உறைவிடம்) மூன்று இஸ்ரேலியர்கள் வருவதோடு கதை தொடங்குகிறது. இந்தக் குழுவில்  தொல்பொருள் பேராசிரியரும் ஹோலோகாஸ்டில் உயிர் பிழைத்தவருமான டாக்டர் ஷ்லோமே ஃப்ரீமேன், அவரது மகளும் இஸ்லாமிய மதத்திற்கு மாறிய ஒரு ராணுவ வீராங்கனையுமான ரெபெக்கா;  இஸ்ரேலிய உளவுத்துறையின் (மொசாட்) அதிகாரியான கேப்டன் சிமாக் (ஆரோன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்) ஆகியோர் அடங்குவர். கேப்டன் சிமாக் கடுமையான அமானுஷ்ய தரிசனங்களால் வேட்டையாடப்படுகிறார்-அவை உண்மையான, தற்காலிக நிகழ்வுகளைக் குறிக்கின்றன என்று அவர் உறுதியாக நம்புகிறார்-சஹாரா பாலைவனத்தில் ஒரு இரகசிய தேடுதல் வேட்டையின் போது ஒரு பழங்கால மோதிரம் இருப்பதாக அவர் கண்டுபிடிக்கிறார்.. அனுபவ ரீதியான, அறிவியல் அல்லது இராணுவ முறைகள் மூலம் கலைப்பொருள்  தரிசனங்களை டிகோட் செய்ய முடியாததால், டாக்டர் ஃப்ரீமேன் தனது நண்பரும், புகழ்பெற்ற ஸுஃபி மாஸ்டருமானவரின் ஆழ்நிலை ஞானத்தை நாடுகிறார். ஆழமான பரிசோதனைக்குப் பிறகு, அந்தப் பொருள் வெறும் ஒரு வரலாற்றுப் பொருள் அல்ல, மாறாக மாபெரும் மாய சக்திகளைக் கொண்டதும், ஜின்களின் தலைவிதிக்கான திறவுகோலாகச் செயல்படுவதுமான புகழ்பெற்ற சாலமன் மோதிரம் என்பதை மாஸ்டர் உறுதிப்படுத்துகிறார்.

இந்த சம்பவம், மோதிரத்தின் முழு உண்மையை மீட்கும் பணியைக் கொண்ட கணித  ஆன்மீக ரீதியாக குறிப்பிடத்தக்க "ஏழு தோழர்களின்" குழுவை உருவாக்கத் தூண்டுகிறது.  பயணம், புனிதமான,  நகர்ப்புற மையமான ஜெருசலேமிலிருந்து ஆபத்தான பெருங்கடல்,  பாலைவனப் பரப்புகள் என்பவற்றைக் கடந்து கதாபாத்திரங்களை வலுவாக இடம்பெயரச் செய்கிறது. இறுதியில் அவர்களை அல்ஜீரிய சஹாராவின் மணலில் பாதி புதைந்த ஒரு சிதைந்த, தொலைந்து போன நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. இந்தத் தொலைந்து போன நகரம் ஜின்களின் மனோதத்துவ இருத்தலியல் களமான "நுட்பமான சாம்ராஜ்யத்திற்கு"  பயங்கரமான நுழைவாயிலாகச் செயல்படுகிறது.

சீமை பதிப்பகத்தால் பதிப்பிக்கபட்டிருக்கும் இந்த நாவலில் ஆசிரியர் பற்றிய குறிப்போ, மொழிபெயர்ப்பாளர் பற்றிய விபரங்களோ, நாவல் உருவான சூழல் பற்றிய விபரங்களோ இடம் பெறவில்லை. ஆகவே நான் இவற்றை ஆய்வு செய்து எழுத நேர்ந்தது.  இது நாவலை வாசிக்க விழைபவர்களுக்கு உதவும் என்று நம்புகிறேன்.  கலைச்சொற்களுக்கான  குறிப்புகளும், மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்புகளும் நூலின் இறுதியில் கொடுத்திருப்பது நாவலை வாசிக்க மிகவும் உதவியாக இருக்கிறது. 

நுட்பமான ராஜ்யத்துக்கு செல்லும் எழுவரில் எழுத்தாளனான இஸ்ஹாக் மட்டுமே எஞ்சி இந்த நாவலின் கதையைச் சொல்கிறான். நாவல் முழுக்க முதல் முகப்பு வாசகமாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் திருக்குர்ஆனின் “மனிதன் தனக்கே சாட்சியாக இருக்கிறான்” போன்ற ஒளிபொருந்திய வாசகங்கள் விரவிக் கிடக்கின்றன. அருமையான வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தரும் நாவல்.  நாவலாசிரியர் இர்விங் கர்ஷ்மார் ஃபேஸ்புக்கில் இருக்கிறார். அவருடைய பக்கம் https://www.facebook.com/irving.karchmar