அமைதியின் வளையம் | பால் எலுவார்ட்

Paul Eluard and Jaques Lacan

அமைதியின் வளையம் | பால் எலுவார்ட்

இறுக்கத்தின்  கதவுகளை கடந்து வந்திருக்கிறேன்

என் கசப்புணர்வின் கதவுகளையும் கூட

வந்து உன் உதடுகளில் முத்தமிட

நகரம் ஒரு அறையாக குறுகி விட்டது

அங்கே தீமையின் அபத்த அலை

ஆசுவாசமளிக்கும் நுரையை விட்டுச்செல்கிறது

அமைதியின் வளையமே எனக்காக நீ மட்டுமே இருக்கிறாய்

நீ எனக்கு மீண்டும் கற்றுத் தா

துறக்கும்போது, மனிதத்தோடு இருப்பது என்றால் என்னவென்று

எனக்கு சக உயிரிகள் இருக்கிறார்களா என்றறிவதற்கு

------------------------------------------------------------------------------

ஃப்ரெஞ்சிலிருந்து ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு மூலம்

Ring of peace | Paul Eluard 

I have passed the door of coldness

The doors of my bitterness

To come and kiss your lips

City reduced to a room

Where the absurd tide of evil 

Leaves a reassuring foam

Ring of peace I have only you

You teach me again what it is

To be human when I renounce 

Knowing whether I have fellow creatures 

பால் வேலரியின் கவிதை ‘அகம்’

பால் வேலரியின் கவிதை

பால் வேலரி 

'அகம்’




தொங்கும் சங்கிலிகளின் எடை அழுந்தும்

ஒரு அடிமை, நீண்ட கண்களிளால்

என் தொட்டிகளில் தண்ணீர் மாற்றுகிறாள்

அருகாமையிலுள்ள கண்ணாடிகளில் தன்னைப் புதைகிறாள்

தன் தூய விரல்களினால் அந்தப் புதிர் படுக்கையில்

தாராளமாய் அளைகிறாள்

அந்த சுவர்களுக்கு மத்தியில் ஒரு பெண்ணை இருத்துகிறாள்

அந்தப் பெண்ணோ, என் பகற்கனவுகளில் கண்ணியமாய் சுற்றித் திரிந்து

என் கண நேர கண்ணோட்டத்தினூடே கடந்து செல்கிறாள்

- அதன் இன்மையை சிதைக்காமல் -

கண்ணாடி சூரிய வெளிச்சத்தினூடே கடந்து செல்வதைப் போல

பகுத்தறிவின் கருவிகளை சுதந்திரமாய் விட்டு விட்டு




குறிப்பு: சுமார் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் பால் வேலரியின் கட்டுரை ‘நடத்தலும் நடனமும்’ என்ற கட்டுரையை ‘அஸ்வமேதா’ சிற்றிதழுக்காக மொழிபெயர்த்திருக்கிறேன். அந்த மொழிபெயர்ப்போ, பத்திரிக்கையோ இப்போது என் கைவசம் இல்லை. காலத்தின் கைபிசகில் என் பழைய கதைகள், கட்டுரைகள், மொழிபெயர்ப்புகள் என் கோப்புகளில் சேகரமாகமல் போய்விட்டன. அதைப் பற்றி நான் அதிகம் அலட்டிக்கொள்வதில்லை என்றாலும் எனக்கு சில references தேவைப்படும்போது பழைய எழுத்துக்கள் இல்லையே என்ற வருத்தம் ஏற்படுகிறது. பால் வேலரியின் ‘நடத்தலும், நடனமும்’ கட்டுரையைப் படித்துவிட்டு இந்தக் கவிதையை வாசிப்பது நல்லது.

பால் வேலரியின் “அகம்” என்ற இந்தக் கவிதை (ஆங்கிலத் தலைப்பு “Interior”) சார்த்தரினால் அவருடைய புகழ்பெற்ற புத்தகமான What is Literature இல் ஆராயப்படுகிறது. கவிதையை விடுத்து உரைநடையை சார்த்தர் தன்னுடைய கடப்பாடுடைய இலக்கியத்திற்கு தெரிவு செய்வதற்கான காரணத்தை சொல்லும்போது கவிதை மொழியை உரைநடையிலிருந்து வேறுபடுத்த சார்த்தர் வேலரியின் இந்தக் கவிதையை வைத்து விளக்குவார்.

இந்தக் கவிதை   பகற்கனவின் உள்ளார்ந்த உலகத்திற்கும், வெளியுலகினை அவதானிப்பதற்கும், பகுத்தறிவதற்கும் உள்ள வேறுபாட்டினை வெளிப்படுத்துகிறது. பொருளாயப்படுத்தும் பார்வையிலிருந்து இந்தக் கவிதையில் வரும் பெண் தப்பிவிடுகிறாள்; இன்மையாக இருக்கிறாள்.

இன்மை/இருப்பு என்பதை இலக்கிய மொழி எவ்வாறு கையாள்கிறது என்பதைப் பற்றி போர்ஹெஸ்-மௌனி கட்டுரைத் தொடரில் இந்தக் கவிதையை குறித்து பேச வேண்டியிருக்கிறது. அதற்காக இருக்கட்டுமே என்று முன்கூட்டியே இந்தக் கவிதை மொழிபெயர்த்து வெளியிடுகிறேன்.

அது

அது

                                                                                                               -ஜாய்ஸ் கரோல் ஓட்ஸ்

 

 

 

தனித்த பேரிக்காய் தன் கனிவில்

இன்று காலை பெருத்து கனிய

அதன் தோற்பதம் கரடு முரடாய் சிவந்திருக்க

 

கிளை பரப்பிய மரத்தை விட அதிகமாய் பார்வையின் நுட்பத்தைக் கோர

அலங்காரக் கிளைகள் தொங்கும் ஒரு நூறு பூரண மரங்களைவிட 

 மேலும் நுட்பமாய் கவனத்தைக் கோரியது

 

இருந்தாலும் அந்தக் கனி குறைவுபட்டது; நகக்கீறலின் அடையாளம் உள்ளது

ஒரு பறவையின் அலகினால் கொத்தப்பட்டது

காயத்தின் சிவப்பு

பிறப்புக்குறியின் கிருபையென

ஒரு குடும்ப தோஷமேயென

 

இருப்பினும் அதன் தனித்த எடை ஒரு ஊதுகுழலாய்

பித்தளையை அழைக்க

அதன் கர்வம் மொத்த பழத்தோட்டத்தினும்

பல ஏக்கர் நிறைந்த மரங்களினும்

படையென நிறைந்த ஏணிகளினும்

 வேலையாட்களின் அவ்வபோதான கூச்சல்களினும்

அதி அற்புதமாய்

 

முதல் பேரியின் கனம்

பருவத்தின் மொத்த கொள்ளளவையும் விட மிகுந்தது

மதிப்பீடுகள் அனைத்தையும் விட விலையுயர்ந்தது

ஒரு பரிசு, ஒரு விடுகதை 

ஒரு விருந்து

 

 

 

 

Joyce Carol Oates, "That", in The Nation, vol.225, no.1, July 2, 1977, p.23