கிறிஸ்டோஃபர் நோலனின் எழுத்தும், திரையும்: ஒடிசி

கிறிஸ்டோஃபர் நோலனின் ஒடிசி திரைக்கதையை ஃபேபர் அண்ட் ஃபேபர் நூலாக வெளியிட்டிருக்கிறது. அதை இன்று வாசித்தேன். படத்தைப் பார்த்துவிட்டு திரைக்கதையைப் படிப்பது என்பது எப்போதுமே அலாதியான அனுபவம். 

கிறிஸ்டோபர் நோலன்  ஹோமரின் காப்பியத்தை தனது திரைக்கதையாக மாற்றும்போது, அதில் உள்ள கவித்துவ அலங்காரங்களை நீக்கி விடுகிறார். அதற்குப் பதிலாக, அந்த தாயகம் திரும்புதலை  நினைவு, உயிர்வாழ்தல்,  மனரீதியான சிதைவு ஆகியவற்றை மட்டும் முன்வைக்கும்   குறுக்கு-வெட்டு (cross-cut) உறவுகளாக மாற்றுகிறார். 

இந்தக் குறுக்கு-வெட்டு உறவுகளை  நோலன்  ஒரு சாதாரண வரிசைக்கிரமமான பயணக் குறிப்பாக நேர்கோட்டில் சொல்லவில்லை. மாறாக, நோலனின் திரைக்கதை ஒரே நேரத்தில் மூன்று வெவ்வேறு  இடங்களில் நடக்கும் மூன்று குறுக்கு-வெட்டு இழைகளாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. 

அலைந்து திரிதல்: ஒடிசியஸ் பகைமை நிறைந்த,  பகுதிகளில் திக்குத்தெரியாமல் தவிப்பது.

உள்நாட்டு முற்றுகை: பெனிலோப்பி தனது இத்தாகா தேசத்திற்குள் தாமதிப்பதையும். காத்திருப்பதையும் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவது. 

தேடுதல்:  மகன் தெலிமாக்கூஸ்  டிரோஜன் போரின் அரசியலுக்குள்  பயணிப்பது.

ஹோமர் தனது காவியத்தில் கதைக்குள்  கதை என்ற கூறும் முறையைப்  பயன்படுத்திய இடத்தில், நோலன்  சூழ்நிலையை உருவாக்கக் குறுக்கு-வெட்டு (cross-cutting) உத்தியைப் பயன்படுத்தும்போது காட்சிகள் விறுவிறுப்பாகின்றன: கடலில் தவிக்கும் ஒடிசியஸிடமிருந்து தறியில் நெய்து கொண்டிருக்கும் பெனிலோப்பிக்கு  மாறும் ஒவ்வொரு காட்சியும், உணர்வுப்பூர்வமாக பதற்றத்தை அதிகப்படுக்கிறது.  இரு தசாப்த காலத்தின் கொடூரமான ஓட்டத்தை பார்வையாளர்கள் தீவிர அழுத்தமாக மூன்று மணி நேரத்தில்  உணரும்படி செய்கிறது.

நோலனின் காட்சி விவரிப்புகள், நேரடியானவை, சுருக்கமான வார்த்தைகள் கொண்டவை,  புலன்களுக்கு எட்டக்கூடியவை. காப்பிய சம்பவங்கள்  (சைக்ளோப்ஸ், சிர்சி, சைரன்கள் போன்றவை) பிரம்மாண்டமான கற்பனைக் காட்சிகளாக எழுதப்படாமல், மனதை நிலைகுலையச் செய்யும் அதிர்ச்சிகளாக எழுதப்பட்டுள்ளன. அரக்கர்கள் தொட்டுணரக்கூடிய யதார்த்தத்துடன் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள் - கனமான கல், உப்புத் தெளிப்பு, அழுகும் மரக்கட்டைகள்,    பயத்தின் அசல் பாரம் என அவை விவரிக்கப்படுகின்றன. கவித்துவ நடையைத் தவிர்த்து, கூர்மையான, நவீன பேச்சுவழக்கைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், கடவுள்களின் கோபத்தை மனிதனின் ஆணவத்தைத் தண்டிக்கும் கடுமையான சமூக,  இயற்கை விதிகளாக இந்தத் திரைக்கதை சித்தரிக்கிறது.

நோலனின்  திரைக்கதையைப் படிக்கும்போது, நோலன் எவ்வளவு தூரம் கதை சொல்லலை  கேமராவின் பொறுப்பில் விட்டுவிடுகிறார் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. வசனங்கள் மிகக் குறைவு, பல இடங்களில் பேசப்படுவதே இல்லை; ஒடிசியஸ் தனது உள்ளார்ந்த குரலை உயிர்வாழ்வதற்காகத் த் தந்திரமாகத் தியாகம் செய்த ஒரு மனிதனாகக் காட்டப்படுகிறான். காகிதத்தில் படிக்கும்போது இது மிகவும் வறண்டதாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் திரையில், அந்த மௌன இடைவெளியை லுட்விக் கோரான்சனின் பின்னணி இசையும், 65மிமீ/70மிமீ ஐமாக்ஸ் (IMAX) காட்சிகளின் பிரம்மாண்டமும் நிரப்புகின்றன. இதில்  திரைக்கதை  மெலிதான எலும்புக்கூடு போலச் செயல்படுகிறது, ஒடிசியஸ் என்ற  போர் வீரனுக்கும் அவனது வீட்டிற்கும் இடையே உள்ள பயமுறுத்தும் தூரத்தை வெளிப்படுத்த அது சினிமாவின் பிரம்மாண்டத்தையே முழுமையாக நம்பியிருக்கிறது. நோலனின் பார்வையில் தாயகம் திரும்புதல் என்பது சாத்தியமில்லாத ஒன்று என்பதை இந்த வாசிப்பு அனுபவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது: டிராய் நகரிலிருந்து புறப்பட்ட அந்தப் போர் வீரன் உண்மையில் ஒருபோதும் வீடு திரும்புவதில்லை, மேலும் அவன் எதற்காகப் போராடினானோ அந்த வீடு எப்போதோ முற்றுகையிடப்பட்ட ஒரு கோட்டையாக மாறியிருக்கிறது.

ஹோமரின் ஒலிம்பியன் சபையையும்  உருவக தெய்வீகப் பேச்சுகளையும் நோலனின்  திரைக்கதை முழுமையாக நீக்கிவிடுகிறது. விருந்துகளில் அமர்ந்து மனிதர்களின் விதியைத் தீர்மானிக்கும் கிரேக்கக் கடவுள்களுக்குப் பதிலாக,  நோலன் தெய்வீகக் கோபத்தை தீவிர இயற்கைக் சக்திகளாகவும், உளவியல் பிரேமைகளாகவும், தார்மீக விளைவுகளாகவும் மாற்றி அமைக்கிறார். இதில் வரும் "தெய்வீக" கூறுகள் யாவும், மனிதர்களின் உளவியல் சிதைவின் வெளிப்பாடுகளாக மாறுகின்றன.

ஹோமரின் காப்பியத்தில் ஒடிசியஸ் பல புத்தகங்களில்   கொடுமைப்படுத்தப்பட்ட பிச்சைக்காரனைப் போல வேடமிட்டுத் திரியும் இத்தாக்கா பகுதி  இதில் கணிசமாக  சுருக்கப்பட்டிருக்கிறது. திரைக்கதையில், அவனது மாறுவேடம் என்பது உளவுப் பணியாக,  மகா மண்டபத்தில்  தந்திரோபாய முற்றுகையாக மிக வேகமாக மாறுகிறது. வில் போட்டி  சடங்கு, திடீரென வெடிக்கும் வன்முறையாக மாறி, தாக்குதலுக்கான தூண்டுகோலாக  மாறுகிறது.

உணர்விலும், கதை சொல்லலிலும் பெரும் காப்பியம் ஒன்று  சமகாலத் திரைப்படமாக எப்படி மாறுகிறது என்பதை அறிய நோலனின் திரைக்கதையை வாசிக்கலாம். 

 எனக்கு வீடு என்றால் என்ன, வீடு திரும்புதல் என்றால் என்ன ஆகிய கேள்விகள் என்றுமே முக்கியமானவை.