Wednesday, October 20, 2010

அப்பாவின் சட்டை

அப்பாவின் சட்டையை
அவசரமாய் அணிந்து
தெருவிறங்கி நடந்தபின்தான்
தெரிந்தது
ஆங்காங்கே பிடிப்பதும்
ஆங்காங்கே கிழிவதும்

கோல்ட் ஃபிளேக் ப்ளெய்ன்
சிகரெட்டின் மணமும்
வியர்வையின் வாசமும்
இன்னமும் இருக்கிறது
சட்டையில்

அப்பா அப்பாவென
அரற்றும் மனம்
துணி தொடும்
தோலெங்கும் விம்ம

விம்ம விம்ம
விடுபட்டு மேலும் மேலும்
கிழிபடுகிறதோ
சட்டை

அம்மாவின் கைகள்
தழுவிய பூஞ்சை உடல்
சட்டைக்குள்
உயிர் பெற்றதான
பிரேமையில்

இற்று இற்று
நார் நாரான
அப்பாவின் சட்டை
தன் சட்டை ஆகாத அவலத்தோடு

நடுத்தெருவில் நின்றான்
அவன்
பேதலித்து

மீண்ட குழந்தமையோடும்
அறிய இயலாத அனுபவத்தோடும்
தாக்கிய ஞாபகங்களோடும்
Post a Comment