Sunday, September 25, 2011

இலக்கியத்தில் வெற்றியும் தோல்வியும்


எனக்கு வந்திருக்கும் சில கடிதங்கள் கோணங்கியின் நாவல்களை பரிதாபகரமான தோல்விகள் என்று ஜெயமோகன் எழுதியிருக்கிறாரே அதைப் பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன என்று வினவுகின்றன. ஜெயமோகன் எந்த இடத்தில் எதற்காகச் சொன்னார் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் தத்துவத்திலும் இலக்கியத்திலும் படைப்புகளில் வெற்றி தோல்வி என்று உள்ளதா என்ன என்பதே என் கேள்வி. அதிகம் எழுதுதல், அதிக வாசகரைப் பெற்றிருத்தல், எழுத்தின் மூலம் பணம் சம்பாதித்தல், புகழ் பெற்றவராக இருத்தல், புகழ் பெற்ற படைப்புகளை எழுதியிருத்தல் இவைகளையெல்லாம் வைத்து வியாபார சினிமா, வணிகச் செயல்பாடுகள், கொடுக்கல் வாங்கல், சந்தை நிலவரம் ஆகியவற்றை அளக்கலாமே தவிர இலக்கிய மற்றும் தத்துவப்படைப்புகளை மதிப்பிட இயலாது.

நான் வேண்டுமென்றேதான் தத்துவப்படைப்புகளையும் இந்த விவாதத்திற்குள் கொண்டு வருகிறேன். ஏனெனில் தத்துவப்படைப்புகளை வைத்து இந்த பிரச்சினையினை விளக்குவது எளிது. தத்துவப் படைப்பு ஒன்று கடினமான மொழி நடையில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது அதிக வாசகர்களினால் வாசிக்கமுடியவில்லை என்பதனால் அதை நிராகரிக்க முடியுமா அல்லது அதன் முக்கியத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடத்தான் முடியுமா? இல்லை தோல்வி என்று விவரிக்கத்தான் முடியுமா? அப்படி தத்துவப் படைப்புகளை விவரித்தோமேயென்றால் அவ்வளவு தத்துவ நூல்களையும் குப்பையில் தூக்கிப்போட்டுவிடவேண்டியதுதான்.

தத்துவத்தை விட அதிக மொழிச்சுதந்திரத்தைத் தரக்கூடியது இலக்கியம்; அதில் என்ன வேண்டுமென்றாலும் எப்படி வேண்டுமானாலும் அதி சுதந்திரனாக எழுதிப்பார்க்க வேண்டியதுதான் முக்கியம். வெவ்வேறு வடிவங்களில் வெவ்வேறு நடைகளில் பல எழுத்தாளர்கள் ஒரு காலகட்டத்தில் எழுதுகிறார்கள் என்பதுதான் ஒரு மொழிக்கு செழுமை சேர்க்கும் விஷயமே தவிர ஒரே மாதிரியான பிரசித்தி பெற்ற எழுத்தே இருப்பது மொழியையோ கலையையோ செழுமைப்படுத்தாது.

அடிமுறை, வியாபார சினிமா, TRP television ratings ஆகியவற்றில்தான் வெற்றி தோல்வி என்ற சொல்லாடல் சாத்தியமே தவிர இலக்கியத்தில் அல்ல.

என் தலையெழுத்து இப்படி  பாலபாடமாய் ஒரு குறிப்பு எழுத நேரிட்டது.
Post a Comment